
21 ครั้นพระเยซูเสด็จลงเรือข้ามฟากกลับไปแล้ว มีคนเป็นอันมากมาหาพระองค์ และพระองค์ยังประทับที่ฝั่งทะเล
22 มีนายธรรมศาลาคนหนึ่งชื่อไยรัส เดินมา และเมื่อเขาเห็นพระเยซูก็กราบลงที่พระบาทของพระองค์
23 แล้วทูลอ้อนวอนพระองค์ว่า "ลูกสาวเล็กๆของข้าพระองค์เจ็บ เกือบจะตายแล้ว ขอเชิญพระองค์ไปวางพระหัตถ์บนเขา เพื่อเขาจะได้หายโรคและไม่ตาย"
24 ฝ่ายพระองค์ได้เสด็จไปกับคนนั้น มีคนเป็นอันมากตามไปและเบียดเสียดพระองค์
25 มีผู้หญิงคนหนึ่งเป็นโรคตกโลหิตได้สิบสองปีมาแล้ว
26 ได้ทนทุกข์ลำบากมามาก มีหมอหลายคนมารักษา และได้เสียทรัพย์จนหมดสิ้น โรคนั้นก็มิได้บรรเทา แต่ยิ่งกำเริบขึ้น
27 ครั้นผู้หญิงนั้นได้ยินถึงเรื่องพระเยซู เขาก็เดินปะปนกับประชาชน ที่เบียดเสียดข้างหลังพระองค์ และได้ถูกต้องฉลองพระองค์
28 เพราะคิดว่า "ถ้าเราได้แตะต้องแต่ฉลองพระองค์ เราก็จะหายโรค"
29 ในทันใดนั้นโลหิตที่ตกก็หยุดแห้งไป และผู้หญิงนั้นรู้สึกตัวว่าโรคหายแล้ว
30 บัดเดี๋ยวนั้น พระเยซูทรงรู้สึกว่าฤทธิ์ซ่านออกจากพระองค์แล้ว จึงเหลียวหลังตรัสว่า "ใครถูกต้องเสื้อของเรา"
31 ฝ่ายเหล่าสาวกก็ทูลว่า "พระองค์ทรงเห็นแล้วว่าประชาชนกำลังเบียดเสียดพระองค์ และพระองค์ยังจะทรงถามอีกหรือว่า "ใครถูกต้องเรา"
32 แล้วพระเยซูทอดพระเนตรดูรอบ ประสงค์จะเห็นผู้หญิงที่ได้กระทำสิ่งนั้น
33 ฝ่ายผู้หญิงนั้นก็กลัวจนตัวสั่น เพราะรู้เรื่องที่เป็นแก่ตัวนั้น จึงมากราบลง ทูลแก่พระองค์ตามจริงทั้งสิ้น
34 พระองค์จึงตรัสแก่ผู้หญิงนั้นว่า "ลูกหญิงเอ๋ย ที่เจ้าหายโรคนั้นก็เพราะเจ้าเชื่อ จงไปเป็นสุขและหายโรคนี้เถิด"
21 And when Jesus was passed over again by ship unto the other side, much people gathered unto him: and he was nigh unto the sea.
22 And, behold, there cometh one of the rulers of the synagogue, Jairus by name; and when he saw him, he fell at his feet,
23 And besought him greatly, saying, My little daughter lieth at the point of death: I pray thee, come and lay thy hands on her, that she may be healed; and she shall live.
24 And Jesus went with him; and much people followed him, and thronged him.
25 And a certain woman, which had an issue of blood twelve years,
26 And had suffered many things of many physicians, and had spent all that she had, and was nothing bettered, but rather grew worse,
27 When she had heard of Jesus, came in the press behind, and touched his garment.
28 For she said, If I may touch but his clothes, I shall be whole.
29 And straightway the fountain of her blood was dried up; and she felt in her body that she was healed of that plague.
30 And Jesus, immediately knowing in himself that virtue had gone out of him, turned him about in the press, and said, Who touched my clothes?
31 And his disciples said unto him, Thou seest the multitude thronging thee, and sayest thou, Who touched me?
32 And he looked round about to see her that had done this thing.
33 But the woman fearing and trembling, knowing what was done in her, came and fell down before him, and told him all the truth.
34 And he said unto her, Daughter, thy faith hath made thee whole; go in peace, and be whole of thy plague.

๔ ความคิดเห็น:
28 เพราะคิดว่า "ถ้าเราได้แตะต้องแต่ฉลองพระองค์ เราก็จะหายโรค"
34 พระองค์จึงตรัสแก่ผู้หญิงนั้นว่า "ลูกหญิงเอ๋ย ที่เจ้าหายโรคนั้นก็เพราะเจ้าเชื่อ จงไปเป็นสุขและหายโรคนี้เถิด"
- เพียงแค่เชื่อก็จะเห็นความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า เชื่อในฤทธิ์อำนาจของพระองค์ และเชื่อในความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า เชื่อในพระลักษณะของพระเจ้าที่พระองค์ทรงเป็น
- รักษาความเชื่อไว้อย่าให้จางไป
ฉวยโอกาสในการทำดี
บางครั้งเราก็อาจจะไม่รู้ว่าโอกาสที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเราเราได้ปฏิเสธไปบ้างหรือไม่ เราเห็นคุณค่ากับโอกาสนั้นแค่ไหนและเราได้ฉวยโอกาสนั้นไว้รึเปล่า
ถ้าพระพรผ่านเข้ามาในชีวิตเราแล้วเราไม่ฉวยไว้เราก็อาจจะพลาดพระพรนั้นไป แล้วอีกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่เราจะมีโอกาสนั้นอีก
เหมือนหญิงที่ตกโลหิต เธอพยายามฉวยโอกาสที่ดีที่จะได้แตะฉลองพระองค์เพราะเธอเห็นว่าเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตเธอและด้วยความเชื่อ เธอจึงได้พระพรนั้น
เราควรจะเห็นคุณค่าพระเจ้าและฉวยโอกาสที่จะได้ใกล้ชิดพระเจ้าเพราะเราไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเราบ้าง เราจะสูญเสียสิ่งใดไปและเราจะได้สิ่งใดไว้
เมื่อเราไม่ดื้อรั้นกับพระเจ้าและยอมเป็นภาชนะให้พระเจ้าใช้ แม้บางครั้งเราอาจจะไม่เข้าใจแต่ขอให้เราเชื่อว่าพระเจ้ารักเราและจะทรงปั้นแต่งเราให้เราเป็นผู้หนึ่งที่ใกล้ชิดพระเจ้า เพื่อตัวเราเองจะเติบโตอยู่ในร่มเงาที่ปลอดภัยและไม่บาดเจ็บเพราะพระเจ้าจะดูแลและปกป้องเราทุกเวลา
จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องมีชีวิตที่ใกล้ชิดพระเจ้าเพื่อตัวเราเองจะไม่พลาดพลั้งและไม่บาดเจ็บ เมื่อเราดำเนินชีวิตอยู่ในน้ำพระทัยพระเจ้า
- ด้วยใจที่หิวกระหายและปรารถนาที่จะพบพระเจ้า จะช่วยให้เราได้พบสันติสุข
- ด้วยความเชื่อและไว้วางใจในพระเยซู ปัญหาทุกสิ่งย่อมคลี่คลายได้
แค่เชื่อและวางใจในทุกสิ่งไว้กับพระองค์ ^_-!
แสดงความคิดเห็น